HAYAT YOLCULUĞU

 

Yol almak yürümek, bazen otobanda araba ile son sürat, bazen bir ağacın çiçeğin yanından yayan geçmek, yolda yürürken bir tanıdığa rastlamak. Peki, hayat yolculuğunda kendinize rastladınız mı hiç? Oysa ne umutlarla başladık bu yolculuğa. Bazılarımız masal ülkesine hiç gidemedi. Okul çağlarında sorulduğu gibi, “büyüyünce ne olacaksın?” sorusuna: öğretmen, hakim, doktor, mühendis derken, çocuk aklı işte, adam olmak diyemedik. Yürüdük hep daha fazlasına sahip olmak için.

Yürürsün, spor yaparsın, attığın adımları sayarsın saymasına da kaç adım attın kendinden içeri? Keşkelerle ardında bıraktığın dün, acabalarla yarının endişesi içindeyken. dikiz aynasına bakarak araba kullanmak gibi geçmişe bakarak geleceğe ilerlemek. Hayattaki tek önemli vaktin şimdi olduğunu bilerek, yaşam yolculuğumuzdaki trafik ışığının her zaman yeşil yanması dileğiyle. Güzelliklere çıksın hayat yolculuğunuz.

Oysa ne umutlarla başladık bu yolculuğa. Bazılarımız hayat yolculuğunun yarısına gelmiş, bazılarımız başında olsak da her gün bizi bekleyen yeni duraklar, yeni rotalar var

Bu haftaki yazımı hemşehrim olduğu kadar medarı iftiharımız olan Lüleburgaz Ceylanköy 1926 doğumlu büyük şair Mehmet Başaran’nın aynı temalarda kaleme aldığı ‘Görebildiğin Kadar Mavi’ adlı şiiriyle noktalamak istiyorum. Şairimizi 27 Haziran 2015 günü kaybettik. Bu şiir halen Ceylanköy mezarlığındaki kabir taşında yazılıdır. Geçenlerde ölüm yıldönümü vesilesi ile ziyaret ettik. Köy edebiyatının şiirdeki temsilcisidir. Kepirtepe ve Köy Enstitüsü mezunu öğretmen şairimizdir,

Görebildiğin kadar mavi
Sürebildiğin kadar toprak
Sarabildiğin kadar kadın
Bu dünya
Güvenebildiğin kadar dost
Düşünebildiğin kadar güzel
Yaşabildiğin kadar
Dünya
(Mehmet Başaran)

Nilgün YAZAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir