SONBAHAR ESİNTİLERİ

Ne çok benzeriz dört mevsime. Hüznü, neşesi, bazen bahar gibi cıvıl cıvıl, bazen de yaz gibi sımsıcak duygularımızla. Her şeyden soğuduğumuzda, kış mevsiminin zemherisi dolar içimize, buz keseriz. Hüzne büründüğümüzde ise yaşadığımız duygular sonbaharın ta kendisidir.

Karışık duygular hüküm sürmeye başlar gönül mevsiminde. Bir bakarsın uğultulu bir rüzgâr savurur bizi. Üstümüzdeki tüm yaprakları söker alır.

Bugün sonbaharın tüm görkemi ile yaşadığı bir parkta yürüyorum. Sarmaşıklar tunç kızılı, çınar yaprakları altın varaklar gibi setler oluşturmuş yürüyüş yollarında. Değme sakura ormanlarına taş çıkarırcasına özenle çekilmiş bir kartpostal resminin ortasında nefes alıyor gibiyim.

Bugün ne kadar çok bana benziyorsun ey sonbahar. Senin de kafan karışık. Biraz durgunsun. Ilık bir rüzgâr tarıyor saçlarımızı. Toprak, yağmur, çiçek kokuları birbirine karışmış. Ne zaman giyineceksin yine o yeşilleri. Daha ne kadar ağlayacaksın yağmurları gözyaşına karıştırıp, hep keşke ile başlayan tümceler kurma çabasına giriyoruz.

Tüm umutları bahara mı bıraktın acep benim gibi. Son kalan yaprak yere düşene dek savurursun dalları. Öfkeli rüzgâr yağmur çisentilerini alıp yüzümüze vurur bir tokat gibi. Romantizmle gerçek sanki yüzleşir, hesaplaşır diş dişe.

Sen de bir şans ver kendine. Kendini yenilemek, yeniden doğmak için bırak keşkeleri… Yıldızlar yüreğine kayıp içini ısıttığında karanlıklar dağılıp, yeniden çiçekler açar dört bir yanında.

Mevsimlerle sınanmışız işte. Kış, bahara kavuşmak için varsa, unutmamamız gereken küçük şeyler için kendimizi üzmeyelim. Limon ekşidir ama limonataya döndürülmesi bizim elimizde.

Sonbahar bir dönüm noktası olsa gerek. Yeryüzünde bunca şaire, yazara esin kaynağı olan bu mevsim umarım bizler için de duygu ve düşüncelerimizi daha iyi ve derinden analiz etmemizi sağlar. Kış mevsimi arefesinde ağaçlar, gelinliklerini giyip yeni bir başlangıca hazırlanırken, belki bu mevsimde birer beyaz sayfa açar kendimize bir şans daha veririz.

Sonbahar biraz da geçen mevsimlerin özeleştiri yapıldığı harika bir mevsimdir. Necip Fazıl Kısakürek’in “Geçen Dakikalar” adlı şiiriyle ayrılmak istiyorum bu altın varak izlenimi veren çınar yapraklarının yanından.

Kim bilir neredesiniz,
Geçen dakikalarım?
Kim bilir neredesiniz?

Yıldızların korkarım,
Düştüğü yerdesiniz;
Geçen dakikalarım?

Necip Fazıl

Nilgün YAZAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir